Sıralama seçin
Görünüm:

Viyolalar ortaçağlardan günümüze kadar sürekli olarak gelişerek ve farklı isimlerde anılarak ulaşmıştır. Keman şeklinde olan viyolalar en son olarak bu şekilde gelişmesine son şekli verildi. Viyolalar sap ve gövde olmak üzere iki kısımdan oluşmaktadır. Ortalama 35 cm olan gövde kısmı ve genelde çam ağacından yapılan kapakları ile ses titreşimini sağlamaktadır.

 

            Yaylı çalgılardan olan viyolalar yayın gidiş ve geliş oranına göre gövdenin orta kısmı dar şeklini almıştır ve daha iyi ses çıkarmasını sağlamaktadır. Çam ağacından yapılan gövde kapakları, daha sert bir ağaçtan üretilen sap kısmına farklı aparatlar ile bağlanmaktadır. Sapın en uç kısmı dekoratif bir kıvrılma şekli verilerek viyola son şeklini alır. Viyolalar şekil olarak kemana benzer fakat kemanlardan daha büyük olarak üretilmekte ve daha farklı ses tonları çıkarmaktadırlar. www.ezgicanmuzik.com.tr internet sayfasından tün viyola çeşitlerine bakabilir ve özelliklerini inceleyebilirsiniz.

 

            Viyolalarda dört tel bulunmakta olup yay aracılığı ya da parmak aracılığı ile çalınabilmektedir. Beşli aralıklarla dizayn edilen viyola telleri do, sol, re ve la olarak akortları yapılmaktadır. Kemana benzediği için ses olarak daha etkili, derin ve can alıcı bir tonu vardır. Viyolalar batı müziği başta olmak üzere birçok alanda özellikle orkestralarla birlikte kullanılmaktadır. Viyolalar teknik olarak kullanmak için büyük bir uzmanlık gerekmektedir. Belirli bir eğitim alınarak çalınabilmektedir. Belirli notalara göre akordu sağlandığı için nota bilgisi istemektedir.

T-Soft E-Ticaret Sistemleriyle Hazırlanmıştır.