Filtre

Sürtmeli çalgılar adı da verilmektedir. Bunlar telli çağlılardır. Yayın tel üzerinde kaydırılarak titreşim yoluyla ses oluşturulması sağlanır. Tellerden ses çıkarmak için yay kullanılmaktadır.

 

            Keman: 1500 yıllarında İtalya'da ortaya çıktığı düşünülmektedir. Yaylı sazlar içerisinde en tanınmış olan çağlıdır. Çok geniş aralıklı bir sese sahiptir. Birkaç ana parçadan oluşmaktadır. Yapımı sırasında ön, arka kısımlar ve omurgası boş bir kutu olacak şekilde birleştirilir. Teller takılarak akort anahtarlarına bağlanır. Bu anahtarlar sayesinde kemanın ses ayarı yapılabilir. Kemanın telleri at kılından, yayı ise pernambuco’dan yapılmaktadır.

 

            Viyola: kemandan sonra en geniş ses aralığına sahip yaylı enstrümandır. Farklı boyutlarda viyolalar vardır. Genellikle kemandan büyüktür ve daha kalın bir sesi vardır.

 

            Viyolonsel: Çello olarak da bilinmektedir. Şekil olarak kemana benzer ama daha büyüktür. Büyüklüğü sebebiyle oturarak çalınabilir. Yere dayanan bir çubuk üzerine yerleştirilir ve bacakların arasına alınarak çalınır. Ses genişliği 4 oktavdan fazladır.

 

            Kontrabas: Yaylı bas, baskeman, kontrbas isimleriyle de bilinir. Yaylı sazlar içerinde en büyük ve en pes sesi vermektedir. Yayla çalınabildiği gibi parmaklarla teller çekilerek de çalınabilir.

             

            Kabak kemane: Geçmişi Orta Asya’ya dayanmaktadır. Geleneksel çalgılarımızdandır. Tekne kısmı su kabağından veya ağaçtan, Sap kısmı sert ağaçtan yapılmaktadır. Yayı at kılındandır. Eskiden Kiriş adında bağırsaktan yapılan teller kullanılsa da günümüzde madeni teller kullanılmaktadır.

 

            Kemençe: Daha çok Karadeniz bölgesinde kullanılan bir yaylı çalgıdır. Teknesi dut, erik ya da ardıç ağacından, yayının çubuğu ise şimşir ya da gül ağaçlarından yapılmaktadır. 3 telli bir çalgıdır. Perdesiz bir çalgı olması nedeniyle özel bilek hareketleri ile çalınmaktadır.

T-Soft E-Ticaret Sistemleriyle Hazırlanmıştır.